انجام هر نوع تحلیل مهندسی به منظور طراحی یا بهینه سازی سامانه های ماشینی در مراحل مختلف برداشت و فراوری محصولات دانه ای، از جمله دانه جو، به وجود اطلاعات پایه در زمینه خواص فیزیکی و مکانیکی مواد کشاورزی وابسته است. خواصی که به واسطه ماهیت زیست شناختی مواد کشاورزی در شرایط مختلف به طور معنی داری تغییر می کنند. بر این اساس، در این پژوهش با انجام 300 آزمون فشاری، دو پارامتر با اهمیت ضریب کشسانی و تنش تماسی که عموما معرف استحکام دانه می باشند استخراج شد و اثر متغیرهای مستقل بر آنها از لحاظ آماری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که عوامل رقم (ارقام سهند، ماکویی و والفجر) و رطوبت، تاثیر معنی داری بر ضریب کشسانی و حداکثر تنش تماسی دانه جو دارند (p<0.01) در حالی که اثر اندازه دانه بر آنها معنی دار نبود. با افزایش رطوبت، تنش تماسی به طور خطی و ضریب کشسانی، تحت منحنی –S شکل معکوس کاهش می یابد. بر این اساس می توان سطح رطوبت 17 درصد (بر پایه تر) را به عنوان رطوبت انتقالی در دانه جو در نظر گرفت، به طوری که در مقادیر کمتر و بیشتر از آن، دانه به ترتیب، رفتاری ترد و نرم از خود نشان می دهد. محدوده حداکثر تنش ایجاد شده در دانه جو در محدوده کشسان از 243 مگاپاسکال، در رطوبت 25 درصد تا 2832 مگاپاسکال در رطوبت 10.2 درصد متغیر بود. به همین ترتیب ضریب کشسانی دانه جو نیز از 11.3 تا 455.4 مگاپاسکال در شرایط مختلف تیماری، متفاوت بود.